Omnibusy zasilane energią elektryczną zdobywają uznanie w wielu metropoliach, gdzie samorządy zmierzają do poprawy jakości powietrza. Pojazdy te nie wypuszczają spalin w miejscu użytkowania, dzięki czemu arterie stają się mniej hałaśliwe, a przechodnie odczuwają zredukowany dyskomfort związany z hałasem silników dieslowskich. Kierowcy chwalą płynność prowadzenia i nieobecność wibracji, które współistnieją konwencjonalnym mechanizmom.
Zasilanie akumulatorów przebiega przeważnie w porze nocnej, gdy popyt na moc w sieci elektroenergetycznym jest mniejsze. Niektóre zajezdnie wyposażone są w ogniwa fotowoltaiczne, które wspomagają czynność napełniania zapasu prądu. Pozostałe rozwiązania zakładają ładowanie szybkie na przystankach terminalach, gdzie pojazd uzupełnia energię w okresie niewielkiego przerwy między kursami.
Cena użytkowania bateryjnego omnibusu bywa niższy niż dieslowskiego odpowiednika, ponieważ motor na prąd ma mniej komponentów mobilnych, które ulegają zużyciu. Serwisowanie wspomnianego transportera ogranicza się często do przeglądu układu hamulcowego, zawieszenia oraz właściwego mechanizmu. Szoferzy odbywają szkolenia z dziedziny ekonomicznej techniki prowadzenia, aby maksymalnie wykorzystać zasięg akumulatorów.
Pomimo korzyści, implementacja floty bateryjnej wymaga nakładów w zaplecze ładowania oraz modernizację zajezdni. Aglomeracje etapowo wymieniają starsze pojazdy na nowsze wersje, sprawdzając rozmaite rozwiązania przechowywania energii. Elektryfikacja komunikacji publicznej pasuje w ogólniejszą koncepcję zrównoważonego rozwoju przestrzeni aglomeracyjnej, w której cisza, czyste powietrze i komfort podróżnych kroczą w duecie.